P.E.R.S.A.H.A.B.A.T.A.N

assalamualaikum...da lama x mencoret rasa dalam diary maya sy ne..kesibukan mmg slalu mmbelenggu sy ketika ne..tp arie ne sy mncuri masa tuk meluah rasa gundah yg di rasai skrg ne...mgkn tajuk post kali ne korg smua pernah alami...sape yg xpernah bsahabat kan...bkawan, bbagi rasa dan perasaan dan bgembira...tp tahukah kte bahawa kdgkala perkara yg kte cuba tuk elakkan dan x mahu hadapi pasti akan menjengah dalam kehidupan kte...

arie ne seperti mmbuka mata sy lebih luas bkenaan topik ne..kte mmg tak boleh menaruh tlalu tinggi harapan dalam bersahabat @ berkawan kerana x semestinye ia akan indah sentiasa...xsemestinye kte akan dihargai seperti mane kte mghargai kawan2 or sahabat2 kite... dan mgkn kawan2 kte xsedar bahawa kite juga mempunyai perasaan dan hati yg juga perlu di jaga..

SAHABAT...jika kau baca luahan hatiku ne , ketahuila betapa seksanye perasaan sakit yg ak rs selama kte bersahabat...bkn ak mahu mengatakan bahawa ak manusia yg sempurna namun tahukah kau bahawa aku juga punya hati dan perasaan yg perlu kau jaga dan lindungi..mengapa mesti membandingkan diri ku dengan sahabat yg laen sedangkan ak xpernah membandingkan kalian dengan sesiapa...terkilannye perasaan ne bile dipulaukan dan rs terasing hanya kerana aku melakukan kesilapan kecil iaitu terasa dengan gurauan mu...

SAHABAT...tidak ku sangka bahawa selama ne segala nasihat dan dorongan ku pada kalian tue merupakan satu keputusan yg harus kalian ikut sehingga kan kalian menunding jari kpd ak sekarang atas ape yg berlaku...adil kah untuk ak menerima semua ne? x ku sangka bahawa segala pertolongan ku selama ne merupakan beban buat kalian smua...

SAHABAT...ketika hatiku terguris dengan perbuatan mu..ape yang kau lakukan?hanya melihat sepi diriku tanpa perasaan dan simpati...malah, kau bgembira dengan ketiadaanku...namun ak menjadi pelik SAHABAT...kenapa ak yg dipersalahkan hanya kerana ak membawa diri dan mengasingkan diri ini...bukankah ini yg kalian suka tuk terjadi apabila ak tidak lagi menjadi beban dalam kehidupan kalian...ak tahu, jika dibandingkan ak dengan yg laen mmg berbeza tp perlukah ak dilayan seperti manusia yg tidak mempunyai hati dan perasaan?..adil kah ini untuk aku??kenapa ak tak mampu dan tak boleh untuk bersuara untuk keadilan dan perasaan ak sendiri?

DIMANA ERTI PERSAHABATAN YG SEBENAR???? 

AKHIR SEBUAH KESAKITAN

31.07.2012 bersamaan 11 ramadhan...seperti memberi kesedaran kepada saya tentang erti sebuah kehidupan yg lebih baek & selesa..tiada kesakitan dan tiada tangisan...terlalu banyak perkara yg menyakitkan dr yg menyenangkan yg berlaku dalam kehidupan sy selama ne...baek dr segi dalaman mahu pon luaran...


saya tahu sy xpatut menyesali setiap perkara yg telah ditentukan oleh Sang Pencipta...tp saya lebih ke arah menginsafi dan mnjadikan sesuatu kegagalan tue sebagai satu titik tolak untuk membina saya ke arah yg lebih baik...mungkin keputusan yg sy ambil ni bakal menyebabkan orang2 @ sesiapa sahaja membenci sy..tp saya tahu setiap perkara pasti ade risiko yg tersendiri...ckup la di sini sahaja sy meluahkan segala rasa hati yg terbuku dan yang tak mampu di luahkan hanya kerana ingin menjaga hati org laen...


mungkin ade sesetengah orang akan berkata bahawa xde perbezaan kalau saya deactivated akaun FB, Twitter, Whatsapp or ape2 sekali pon tp sy rs itu cukup untuk menghentikan smua salah faham, ketidak selesaan dan rs sedih plus sakit yang selama ini hadir dalam diri saya ne...dari dulu, diri saya x ubah seperti boneka tempat org2 laen melepaskan amarah tanpa mereka sedar bahawa BONEKA ini juga mempunyai perasaan & hati yg perlu di jaga dan di hormati...


dulu sy selalu yakin bahawa xkisah la kalau xde boyfriend sekali pon asalkan kite ade kawan tp sekarang keyakinan tue da xde da..sy da mula rasa x mengapa kalau tiada kawan asalkan sy mampu hidup...btol kata org x baik memutuskan ikatan silaturrahim cuma mengapa kte perlu berada di kalangan org yang tidak memerlukan kte lg...dan buat kite seperti rs wujud atau tidak..dan hanya diperlukan ketika susah sahaja..itu kah maksud sebenar SAHABAT?? 


semakin bnyk perkara yg saya cuba pertahankan, semakin bnyak kepahitan,keperitan dan kesakitan yg perlu saya tanggung...mereka xkan rasa ape yg sy rasa malah mgkin mereka akan menyalahkan sy smula di atas smua perkara yg berlaku...xperlu terlalu menjadi manusia yg tlalu open dan sporting hanya untuk mmberi kesenangan dan kegembiraan kepada orang laen sedangkan hakikatnye kte merana dan kesakitan..


mungkin mereka xpernah rs bagaimana hidup bergantung dengan org laen.. bagaimana rs nye hanya mampu menumpang kasih orang laen selain akak sendiri..saya tahu mungkin ramai yg akan rasa perkara ne seperti kebudak-budakan..tp seperti yg saya ckp, xramai yg akan faham ape yg sy rasakan ini..kesakitan demi kesakitan yg saya rasakan bnyk mmberikan saya kekuatan tuk melupakan sahaja semua kesakitan yg saya rasakan tue...


arie ne da masuk seminggu sy mengabaikan mereka smua..mmg di akui pada mula nya saya sedikit ssh tuk melakukan nye namun sedikit demi sedikit sy biasa semula dengan keadaan ne..mgkin tidak elok ape yg saya buat ne lagi-lagi di bulan puasa seperti ini tp biar la kali ne sy yg mengundurkan diri...sekurang nye mereka tidak perlu menjaga hati dan perasaan saya pon..dan mereka bebas untuk melakukan ape sahaja sekali pun..


biar la sy dengan hidup saya dan mereka dengan hidup mereka..biar la masing2 membawa haluan masing2...biar la klu mereka mahu mengatakan saya ini bukan SAHABAT yg baik atau ape sekalipun...
kerana..ini merupakan SAAT MENGAKHIRI SEBUAH KESAKITAN....

::SAAT TERAKHIR::

23-04-2012 :: mgkn ini saat terakhir bagi segalanye..xperlu la ak bpaling lagi melihat semua keperitan dan kepedihan..namun harus ku akui, kesedihan mmg membelenggu diriku skrg ne..namun ak thu setiap keputusan mcti ade kebaikan dan keburukan tersendiri..perkara yg amat ak jaga dan syg selama ne harus ak lepaskan dan lupakan..da terlalu bnyak perkara yg ak xsuke ak terima selama ne..ak mengalah demi mnjaga smua aty..smpilah saat akhir ne, kesakitan gak yg ak rasakan..

Dulu...kami bertiga begitu rapat...segala masalah & keresahan di kongsi bersama..tiada satu pon rs sakit yg timbul & kami boleh la dikatakan bersefahaman..walau kami jauh n sesibuk ape pon kami ttp memahami dan menerima..dari sehari ke sehari hbgn ne mnjadi rapat dan kami btiga spt satu kluarga..wlu kami xslalu kluar bsama namun kami boleh mnjadi rapat gak...skype bnyk memainkan peranan dalam hbgn persahabatan kami ne..tue la kami bertiga...

hari demi hari..."family" ne dikunjungi oleh orang2 laen...kami rs happy..makin ramai bmakna makin meriah la kan..ak mengharapkan ssuatu yg terbaek dr ikatan persahabatan yg terjalin ne..dari 3org mnjadi 11 org...hebatkan..mcm2 event kami lakukan tuk mengeratkan lg hbgn antara kami...alhmdllh, "family" ne mmbesar dan gembira walaupon pelbagai pndangan negatif yg diberikan kpd "family" ne..namun ku sangka kan panas smpi ke ptg rupanye hujan di tngah arie..sedikit demi sedikit ahli keluarga ne menunjukkan EGO masing2..semua perkara yg berlaku dlm "family" akan diperbesarkan wlupon sbnrnye masalah tue kecik..
Facebook menjadi pengantara kepada rs tak puas aty..kerana jari mmg berkuasa tuk meluahkan segala nye..sy sedaya upaya untuk memulihkan keadaan..tp ble satu masalah sy cuba selesaikan akan timbul pula satu masalah laen..perkara yg sama akan tetap berulang sehinggakan sy mnjadi BOSAN!!...sbb ape??sbb EGO yg tlalu tinggi dlm diri masing2..masing2 merasakan mereka btol...setiap ape yg sy lakukan lak mnjadi kesalahan di mata mereka.. EGO KAN!!!!

and arie ne, sy da rs perlu tuk menarik diri dari "family" ne..biar la sy lak yg EGO kali ne..sbb sy da penat nk buang EGO sy skrg ne..sy xperlukan org tuk mmbalas kebaikan yg sy lakukan tp sekurang2 nya hargai ape yg sy cuba lakukan dan berusaha tuk mmperbaiki diri..sy juga bkn la sempurna namun sy cb tuk mnjadi yg terbaek tuk "family" ne..biar la kali ne sy mmbiasakan diri ngan bersendirian..sy da mls nk menegur..mls tuk bckp bnyk..sbb sy da xnk nmpk mcm sy yg control "family" ne..

** Ajar harap korg smua happy lps ne ngan ape yg korg lakukan..kte mmg perlu mnjadi diri sendiri supaya xnmpak hipokrit tp cuba korg fikir kdgkala mnjadi diri sendiri ne akan memakan diri kte sndr satu masa nnti..dalm sstgh perkara kte mmg perlu berubah yg btujuan tuk mmperbaiki diri..ntah la, ajar syg korg smua tp da tiba "SAAT TERAKHIR" ne...selamat tinggal S.A.H.A.B.A.T

~PENGORBANAN SEORG IBU~

Masa usia setahun, ibu suapkan makanan dan memandikan kite..cara kite ucapkan terima kasih kepadanya hanyalah dengan menangis sepanjang mlm..saat usia 2 tahun, ibu mengajar kite bermain & kite ucapkan terima kasih dengan lari smabil ketawa terkekeh-kekeh apabila dipanggil..ketika umur 3 tahun, ibu menyediakan makanan dengan penuh kasih syg & kita ucapkan terima kasih ngan menumpahkan makanan.

masuk usia 4-5 tahun, ibu belikan pensil wrna dan pakaian & kite ucapkan terima kasih ngan menconteng dinding dan bergolek atas lantai kotor..saat usia 6tahun, ibu memimpin tangan kite ke tadika & kite ucapkan terima kasih ngan menjerit "Tak Mahu..ketika usia 7tahun, ibu belikan sebiji bola & kite ucapkan terima kasih ngan memecahkan cermin jiran..setelah usia 8-9tahun, ibu hantar kite ke sekolah & kite ucapkan terima kasih ngan ponteng sekolah...di usia 10tahun, ibu menghabiskan masa sehari suntuk ngan kite & kite ucapkan terima kasih ngan tidak bertegur sapa dan asyik bmain ngan kawan...

Menjelang usia 13tahun, ibu suruh pakai pakaian menutup aurat & kite ucapkan terima kasih ngan mmberitahu bahawa pakaian tue ketinggalan zaman..ketika menjangkau usia 18tahun, ibu menangis apabila tahu kite di terima masuk universiti & kite ucapkan terima kasih ngan bsuka ria bersama kwn2..menjelang usia 20thn, ibu bertanya apakah kite ade teman istimewa & kite katakan "itu bukan urusan ibu & ayah"...

setelah usia 25tahun, ibu bsusah payah menanggung perbelanjaan perkahwinan kite, ibu menangis dan memberitahu bahawa dia sangat sygkn kite & tanda kite ucapkan terima kasih ngan pindah jauh darinye..ketika usia 30thn, ibu telefon mmberi nasihat mengenai pnjagaan bayi & kite ngan megah bkata "itu dulu, sekarang zaman moden"..ketika usia meningkat 40thn, ibu telefon mengingatkn tntg knduri di kg, kite bkata "kami sibuk, xde masa nk dtg"..mnjelang usia 50thn, ibu jatuh sakit dan meminta kite mnjaganye & kite bcerita tntg kesibukan dan kisah2 ibu bapa yg mnjd beban bg anak2..dan kemudian suatu arie, kite mndapt berita ibu meninggal..khabar itu mngejutkn & dlm linangan air mta, segala perbuatan thadap ibu muncul dlm ingtan satu persatu...

** adakah anda tgolong di dlm golongan KITE ne??mari kite sama2 fikir & ingt kmbali....darpd hari ptma kite dilahirkn dr perut ibu sehingga umur kite skrg...ape PENGORBANAN yg kite da lakukan untuk IBU kite sndr??sedarla, tiada kasih syg yg sejati selain dr IBU...**

~Deep Inside Me part 2~

as-salam & selamat ptg smua..cmne ngan keadaan korg arie nie??diharapkn korg smua berada dlm keadaan sihat..saya??mgkn xberapa sihat, gigi sakit...hihihiiihihi..da mcm baby plak sy rs ble nk kuar gigi baru ne....
korg pon mcti pernah mgalami perkara yg sama kn...

ok la, arie nie nk bkongsi rs ngan korg smua...ne mcm sambungan post smlm la kiranye...perkara ne sy yakin smua org pernah melaluinye wlau cmne kite mghindar skali pon...rs marah, kecewa, sedih, x puas aty dan geram seperti satu bnda yg wajib ade tuk smua manusia...yg mmbezakan cuma mcm mana kite menanganinye..dulu, sy ckup xsbar dlm mnangani msalah aty yg satu ne...

tp kadangkala tfikir gak di benak ne...kenapa manusia lebih suke mnyakitkan aty org laen & saje mmbuatkn org laen tjebak ngan perasaan2 yg xelok sedemikian??sy juga tidak tkcuali dlm hal tsebut cuma sy akan sedaya upaya tuk mengelak dr melakukannye..mmg btol, kte memerlukan kesabaran yg tinggi supaya segala masalah yg dtg dpt ditangani ngan aty yg tbuka dan tenang...

klu sy, dr smua segi sy pernah rs keadaan ne...baik dr family or kawan2 mmg xkn dpt dielakkan...kdg2 sy rasa pressure sgt ngan keadaan tue..yela, kdgkala kte xnk pon bnda tue jd tp keadaan yg memaksa...sy mmg bnyk kali kecik aty ngan perbuatan org2 di sekeliling sy...kdgkala mganggu privasi sy tp sy masih mampu bersabar...ntah la ye...samada mereka tahu atau sbnrnye x...hidup bkongsi ne mmg satu perkara yg sukar tuk dijalankan...wlu kte xsuke skalipon, kte tpksa suka gak ngan hal tsebut...

mgkn btol kata org mengalah bkn bmkna kalah kn....sbnrye kte lg bmaruah dr org2 yg sntiasa nk menang dlm segala hal...sy sntiasa berdoa pada Allah smoga ditetapkan kesabaran dan ketabahan sy supaya sy sntiasa dpt mengawal dr dari segala hal yg mndatang....insyallah.....

Deep Inside Me...

salam...da lama rsnye xbkongsi ape2 kt blog ne kn..x la menghilang cuma kesibukkan dunia yg mnyebabkn xsmpt nk bkongsi cerita disini...

tajuk kali ne lebih kepada ape yg sy rs spnjg hidup didunia ne..mgkn ade sstgh org akan mgatakan bahawa sy ne seperti mmbuka pekung didada namun sy berfikiran positif..sekadar tuk mmberi dorongan dan sokongan kpd insan2 yg pernah merasai perkara yg sama seperti sy lalui...

dulu..hidup ne terumbang ambing slps ketiadaan ibu & ayah...yela, kehilangan tmpt berpaut smmgnye sukar tuk diterima..namun sy redha...namun sepanjang tempoh 3 tahun sy hidup mmberontak ngan keadaan sndr...smua yg berada di sekeliling sy salah dan sy lebih rela mempertahankn perkara yg salah...ms tue umur sy br 14 tahun so akal pendek sy sntiasa mghasut tuk melakukan perkara yg dimata masyarakat xbegitu manis tuk seorang yg bgelar pmpuan atau kata kesatnye saya ley la dikatakan seorg yg liar....kata2 larangan dr seorang yg bgelar kakak @ Along langsung x sy hiraukan...pada masa tue sy rs dunia ne hanya ade sy dan rakan2....apabila masuk umur 15 tahun sy semakin degil sehinggakn sy tpksa di letakkn dibwah pngawasan cikgu kaunseling...."Umi" panggilan tue smpi skrg melekat didalam fikiran sy...org yg bnyk mmbntuk siapa sy arie ne...rindu rsnye ingin bersua namun masa n keadaan seperti tidak mgizinkn tuk blaku...berkat kesabaran dan ketabahan umi la sy berubah...akibat daripada perangai degil sy tue kptsn PMR sy merundum skali...sy sprti bgn dr tido yg amat lena skali..kata2 umi yg sy da mghancurkn harapan ibu & ayah sy btol2 meruntun jiwa dan mnjadikn sy sedar dr lena yg pnjg...masyallah, tlalu lama rsnye sy alpa ngan kesedihan dan kedegilan yg sy cipta sndr...sy masih berharap ade sinar masa tue....
16 tahun & 17 tahun ~ alhmdulillah, sy semakin sedar akan tggjwb yg ditinggalkn oleh ibu & ayah sy tuk sy tunaikan...harapan sy supaya sy mampu tuk menggengam segulung sijil kelak...tue jer yg mampu sy beri pd ibu & ayah...2 tahun ne sy mnjadi seorg yg lebih matang dan terbuka...smua nasihat dr cikgu dan akak sy sndr sy terima dan cuba aplikasikn dlm kehidupan sy...SPM mnjelma...debaran terasa...akhirnye..sy lulus dan mampu tuk melangkah ke hadapan lg...tnpa menoleh ke belakang...dan paling pnting dlm hidup sy perubahan yg berlaku..sy mula bertudung (sebelum ne free hair xpe pd fikiran coz nk up to date kn) dan menunaikn ape yg wajib tuk seorg yg bgelar muslimah.. 18 tahun ~ bsyukur ke hadrat illahi kerana ngan izinnya sy mampu tuk melanjutkn pelajaran ke peringkat seterusnye...rs mcm da setapak tuk capai impian ibu & ayah...terima kasih Ya Allah kerana mmberikn seorg akak & abg ipar yg tlalu baik & sabar dlm merealisasikan impian sy...2 tahun di tmpt org mnjadikn sy lebih fokus dan tabah dalam mnjalani kehidupan sy...sy diberi kawan2 yg bnyk mmbantu sy tuk lebih tabah dan sabar...thanks to kwn2 sy di SPP (A) dan lecture2 yg bnyk mmbantu sy spnjg sy bgelar anak didik di Poly Merlimau, Melaka...harapan dan impian ibu, ayah, akak n abang ipar mcti sy tunaikan..insyallah...setelah 2 tahun akhirnye sy mengenggam segulung sijil didalam bidang perniagaan...alhamdulillah.... 21 tahun ~ sy masih berhasrat tuk mengenggam skurangnye diploma di dalam tgn...bkn la gelojoh cuma sy mahu memajukan diri...wlupon sy tjebak ngan cinta yg x direstui namun ia tidak mematahkn semangat sy tuk terus bjuang....alhmdulillah, penantian dan doa sy di dengar oleh yg Maha Kuasa...sy mndapat tmpt tuk melanjutkn pengajian dlm peringkat diploma perniagaan di Poly Shah Alam....segala kepayahan dpt sy harungi berkat bantuan rakan2 seperjuangan sy...thanks to student DPM (B) and lecture2 sekalian...xlupe gak pada kak nurul, ieda, wawa, sal, yati, sue, ika, arni, fiza yg sudi la bdmpingan ngan sy...jasa kalian ckup besar ertinye dlm kemenangan sy ne...thanks a lot... 22 tahun ~ tue la kehidupan sy yg lalu...siapa sy arie ne??alhmdllh, sy mampu bjaya wlupon tnpa bntuan daripada keluarga besar (berpecah belah after ibu & ayah meninggal)...sy btol2 bsyukur kerana masih mmpunyai akak n abg ipar yg sntiasa bsama sy dlm senang n ssh...sy da pon bkerja....sudah pon mmpnyai aset sndr yg sy sndr pon xsangka sy mmpu memilikinya ngan usaha sy sndr tnpa bntuan org laen (xyah nk guna2 nama org, kang blacklist ssh plak nnti)....tp dugaan wktu bkerja ne pon mmberi sy bnyk erti kesabaran...yg ego laen, yg keras kepala laen...sy lak.....mnjadi org tgh dlm permasalahn tue smpai satu tahap sy yg rs nk quit dr keja kt cni...tension gak la...sebaik la ade org2 sekelliling bnyk mmberi sokongan dlm ape jua keadaan..sy masih disini dan trus mncari yg tbaik dlm hidup...separuh dari tanggjwb sy kpd ibu & ayah sudah sy tunaikan cuma sy masih terus tuk membalas jasa dan pengorbanan mereka....insyallah, ngan izin Allah sy akan capai satu arie nnti....

~ just jd pengajaran buat smua...amek kisah ne sbg pmbakar semangat...klu sy mampu bjaya setelah bnyk halangan dan dugaan yg sy lalui kenapa bkn anda???anda mampu melakukan...mgkn lebih baik dr ape yg sy lakukan...jgn mudah mnyerah ngan ape yg blaku dan takdir...hidup anda, anda yg tntukan...smoga mnjadi pedoman buat smua....insyllah....~

PELIK TP BENAR

salam...gud mornink all....ape kbr arie nie??
hope korg smua sihat selalu ye and ape yg korg rancang arie nie berjalan lancar la ye...
arie nie xbnyk keja nk kena wt so curi2 masatuk update status kt blog nie...

ok la, mayb topik arie nie mcm laen ckit bnyi nye dan ape yg bakal sy utara kn nie mcti korg akan ckp berbaur politik ckit tp minda nie trpanggil tuk berkongsi ape yg sy baca dan teliti...
korg mcti tahu pasal perhimpunan Bersih yg bakal berlangsung 9 Julai nie kn....sy mmg xcmpur bab nie sbnrnya cuma nk kongsi pndapat ckit ngan korg...
mgkn sblm nie kte bnyk didedahkn bahawa perhimpunan nie satu bnda yg haram dan kte dilarang tuk join sekaki ngan perhimpunan nie (klu bg duit pon sy xkn join) cuma klu la ditgk pd motif perhimpunan nie dibuat sy rs mcm 20% sokong ape yg dieorg buat la (80% xnk amek tahu..hihihihii)....

mmg ade ketidak telusan dlm sistem pengundian dlm negara kte nie...bkn nk sebelah kn pembangkang n sebelah satu parti lagi cuma dua2 ade kekurangan...klu korg perasan la kn, setiap kali pilihanraya baru la smua parti nk buat tue n ini tp klu xde pilihanraya jawabnye smua xckup....jalan raya xbtol kn dan aduan rakyat nie dipandang sepi jer...mmg pelik la masa tue coz ape sbnrnye yg org2 atasan nie fikir kn...

tp yg paling nyata la kn, kenapa ramai sgt sekarang rakyat yg memberontak sedangkan negara nie di war2 kan sebagai negara maju....klu mslah mkn duit rakyat tue mmg la ssh nk komen kn tp yg paling ketara berkaitan ngan GAJI pekerja sekarang nie...cuba korg fikir, kte kerja macam mana sekalipon gaji kte tetap xckup tuk menampung kos hidup yg semakin tingi sekarang nie...mane harga minya naek, harga barang naek t gai tetap rendah...dulu ade gak dgr psl GAJI nie tp yg pelik tue mcti sektor kerajaan yg merasa impak nye....so cmne plak ngan mereka dari sektor swasta...kerajaan pon kena ingat, sektor swasta antara penyumbang dlm kekuatan dan peningkatan untung negara.....

susah sbnrnye nk komen berkaitan topik nie cuma klu kte duduk dan berfikir panjang mcti korg akan fikir bnda yg sama...kenapa jenayah curi, samun n merompak berleluasa sekarang nie kerana faktor xckup duit n susah nk dpt keja...mcm2 kriteria yg diperlukan tuk bkerja...pernah x kte fikir cmne ngan org yg xde pengalaman ape lg la kebolehan dari segi IQ kn....cmne dieorg nk survive dlm keadaan hidup yg kos nye tinggi nie...jln mudah merompak, menyamun,mencuri dan ragut...tue la antara sebabnye....


byk lg klu nk diuraikan cuma korg fikir la....bkn nk suh undi pembangkang or ape2 la cuma kte kena wt something la supaya Malaysia nie terus maju dan memuaskn smua rakyat wlupon bkn 100%...harap2 negara maju nie xkn mundur dan jatuh dengan cepatnye disebabkan oleh pihak2 atasan yg x bertanggungjawab dan mementingkn diri sndr....smoga ALLAH tnjukkn mereka nie jalan yg lurus dan benar.....so kte sbg rakyat pon xla bergantung 100% ngan janji manis n cakap2 org2 nie...amek 50% dan 50% lg gunakan la akal yg positif dan tenang....

**so, sama2 la kte berfikir but please jgn sebab entry nie korg join plak Perhimpuan Bersih 9 Julai nnti ye...cnfrm kena tangkap ngan polis nnti...hahahhaha.....so selamat berfikir**