# KECEWA & SEDIH#

assalammualaikum pembaca ruangan saya kali ne..macam mana dengan keadaan kalian smua?? di harapkan berada dalam keadaan yg ok la ye.. topic arie ne seperti biasa lebih banyak ke arah diri saya.. namun saya berharap post kali nie boleh membuka mata dan minda kalian dalam mengenali erti persahabatan..

hari nie, sambil saya menaip luahan isi hati ne terasa sakit yg tak mampu saya gambarkan di dalam hati saya ne...air mata nie degil untuk tetap turun untuk melegakan perasaan kecewa & sedih nie..pada siapa lagi sy boleh luahkan segala yang saya rasakan skrg ne..mungkin kalian akan rasa bahawa ape yg saya rasakan ne satu perkara yg remeh tp tidak bagi saya...
mmg btol kata org, tidak semestinya ape yg kite harapkan akan kite peroleh dalam sesuatu hubungan persahabatan..kdg2 sahabat mmg ssh nk terima kelemahan dan keburukan kite..kdg2 sahabat ssh nk memahami sikap kite seperti mana kite cuba memahami sahabat...kdgkala sahabat xpndai membezakan gurauan yg mengembirakan dan menyakitkan sahabat yang laen..kdg2 sahabat juga meletakkan harga diri dan keyakinan sahabat laen di paras yg terlalu rendah..ape ertinye persahabatan andai ini smua yg dilakukan oelh seorang yg bgelar sahabat...

semalam..sy bfikir..salahkah sy dilahirkan seperti ini..mempunyai banyak kekurangan dan kelemahan sehinggakan sahabat sy memperkotak katik kan kelemahan sy itu??..dimana harga dan nilai persahabatan ini jika mereka, sahabat saya sendiri sering menjadikan kekurangan saya sebagai alat gurauan mereka..sy juga mempunyai perasaan terasa, terluka dan sakit..mereka, sahabat saya tidak tahu kah smua tue?? siapa sy dimata sahabat saya??adakah hanya sebagai alat untuk membuatkan mereka gembira dan ketawa dengan kelemahan saya??sahabat2 yg selama ini sy jaga dan agung kan ternyata sy silap mengenali mereka..mmg btol..sy cukup kecewa...

sy hanya mampu diam dan tersenyum sahaja skrg ne..sbb sy rs tue ubat yg paling mujarab untuk sy lakukan untuk memastikan kekecewaan ini tidak akan memakan diri sy sendiri..cuma adakah sudah tiba masa nye sy membuat keputusan yg tepat untuk memastikan smua perkara yg menyakitkan saya ne pergi...tp adilkah??self fish kah saya?? tp mungkin tue lebih baek dr sy terus makan aty...

# patutkah persahabatan ini btukar status menjadi hanya sebatas kawan????????  

"BEKERJA MENCARI REZEKI"

assalamualaikum...hye pembaca ruangan ne...buat ape kalian smua?? ok ka?? seperti biasa la..saya sibuk ngan aktiviti harian..harap kalian smua happy and segala yang kalian lakukan berjalan dengan lancar..sudah semestinye dalam mengharungi segala dugaan yang datang dalam memastikan perancangan tue dapat di capai..

ok la, bbalik pada topic kte arie ne..arie ne sambil saya audit supplier ne tetiba tangan ne gatal nk bkongsi ngan anda smua pengalaman keja saya selama hampir 3 tahun ne..ne la pengalaman pertama sy bkerja di dalam industri..sebelum ne saya cuma terdedah dengan persekitaran perguruan sahaja..jgn tperanjant ye..dulu saya pernah jadi guru tapi guru tadika sahaja...tp pengalaman tue ttap menarik..bayangkan la..saya ne terkenal dengan sifat serius dan cepat marah boleh menjadi seorang guru yg mengajar anak2 berusia 5~6 tahun..pada mula nye mmg tidak dinafikan tujuan sahaja bkerja sbg guru ne hanyalah disebabkan tiada pekerjaan yg ssuai dengan saya pada ketika itu tp lama kelamaan saya mula serasi dan sayang dengan bidang pguruan ne..

sekarang..setelah saya bhnti dari mnjadi guru..saya btukar menjadi seorang asst auditor..mmg lari abis skop pekerjaan saya dengan ape yang saya belajar dahulu..tp ble difikirkan balik, ade kelebihan juga saya bkerja diluar skop pembelajaran saya..so sy boleh belajar benda-benda yang baru..belajar mcm mane bkerja dengan orang2 yg lebih bpengalaman..bnyak juga ilmu yg saya peroleh dengan pekerjaan skrg..tp kepenatan dan kesibukkan tue mmg satu perkara yg sy yakin bukan dialami oleh sy seorg..cuma yg mmbezakan apabila kepenatan tue bkn kerana duduk di opis sahaja tp disebabkan pjalanan di antara satu lokasi ke lokasi yg laen..mmg memenatkan..tp kdg2 menyeronokan juga..hehehe...

tp mmg btol, dlm mencari rezeki yg halal ne kite terpaksa tempuhi pelbagai dugaan untuk bjaya..kite kena sntiasa positif dalam memastikan smua prkara yg blaku disekeliling kte mampu ditangani dengan sebaik mungkin..hope kalian begitu juga..buat masa skrg ne sy masih blom bfikir untuk btukar keja lg..nak kata da serasi dengan pekerjaan skrg, tidak juga..tp mgkn sy bkn manusia yg cepat bputus asa dan cpt bosan...tp kdg2 kena ubah juga persekitaran supaya memperoleh bnyk ilmu yg laen..

yang pnting tidak terlalu mementingkan soal gaji dalam hal mencari keja sbb pengalaman dan ilmu itu lebih bermakna...

kembali terjalin???

assalamualaikum...hye pembaca cetusan rasa hati ne..da lama rs nye tak update ape-ape kt ruangan ne..seperti biasa la, kesibukkan kerja memang menuntut masa yg lebih dari segala-galanye..hanya kesabaran yg perlu ditetapkan bagi memastikan segala urusan dapat di lakukan tanpa tekanan..tp arie ne seperti biasa sy mencuri masa untuk update ape yg sy lalui beberapa minggu or arie ne..

topik arie ne mgkin laen dari yg laen..sy sndiri ketika menulis nukilan ne masih berada dalam keadaan berfikir lagi... setelah hampir 3 bulan kerenggangan hubungan persahabatan kami, entah mengapa tetiba salah seorang dari mereka ne maju ke hadapan untuk memperbaiki keadaan yg tegang di antara kami ne..sy yg masih berusaha untuk memulihkan aty & perasaan yg tluka ne, ssh untuk menerima keadaan yg datang mendadak ne..setiap manusia ade ego masing2 kan..cuma diri sendiri yg boleh handle ego tersebut..pada awalnye mmg tlalu sukar untuk saya terima balik mereka2 ne cuma usaha yg dieorg tunjukkan dieorg sedikit mmbuka aty sy semula untuk memberi peluang kepada mereka untuk memperbaiki semua kesalahan..mmg x dinafikan tlalu sukar pada pmulaan nye..yela, org yg menyakitkan aty kite cuba untuk menarik smula perhatian kte dan cuba tuk menceriakan keadaan..sesuatu perkara yg pelik..

persahabatan ne seperti kembali mencari tali yg hampir2 putus..walaupon xsmua org ingin bpegang semula pada tali ne tp ikatan dasar pada tali ne hampir lengkap..biar la mereka2 yg xmahu mnjadi salah satu ikatan tali ini asalkan ikatan dasar ne sudah mampu untuk memberi kekuatan kpd yg laen2..

Ayah, Umi, Along, Angah, Uda, Acik, Itam, Ucu ini yg lebih pnting.. biar la ikatan dasar ne yg lebih kukuh tanpa gangguan hama tali yg xbperasaan..sy juga masih dlm proses memperbaiki diri sy yg lemah ne dan sentiasa mahu belajar dr kesilapan yg sy lakukan..

** Insyallah..ikatan yg kembali terjalin ne akan cuba dipertahankan sekali lagi...

DUGAAN ITU MILIK ALLAH

Ya ALLAH....sesungguhnye terlalu berat dugaan yg kau turunkan buat hamba mu ini..tak tertanggung rs nye kesakitan dan kesedihan yg ku rasakan..seperti mahu sahaja aku mengalah dengan semua dugaan ini..xmampu rasanya lagi untuk ak teruskan ketabahan dan kekuatan yg selama ini ku pertahankan...sesungguhnye dugaan dan segala pjalanan di muka bumi ini ada la milik mu...mmg btol , ALLAH xkn mnurunkan dugaan jika manusia xmampu untuk melaluinye....tp bagaimana kuat sesorg hamba tue cuma die yg mengetahui...

sebelum nie, aku dikejutkan dari lena yg panjang...bahawa ak masih diperbodohkan org kawan2 ku...tanpa aku sedari kehadiran aku dikalangan sahabat ku hanya la sbg alat tuk menyelesaikan masalah..benar kata pepatah "abis manis sepah dibuang"..mmg bssuaian ngan situasi aku ketika itu..tlalu sakit rsnye apabila org2 yg aku syg menganggap aku seperti sampah...hanya linangan airmata yg mampu membasuh luka dan kepahitan di dalam hati ku...sehingga skrg ak masih terluka tp ak cuba untuk bangkit dr kesakitan dan kekecewaan ne..biarla hbgn psahabt0atan ne tlerai jika itu yg tbaek...

sekarang ak di uji lg ngan kerenggangan hgbn ku ngan org yg aku syg sekali lg...hanya krana ak xmpu untuk memenuhi kehendak die ak di anggap sprti manusia yg x mempunyai perasaan..salahkah aku membuat keputusan yg menyenangkan aku sendiri??salahkah aku jika xmahu memenuhi kehendaknorg laen??suda lama rs nye aku memendam rasa dan xsiapa pon yg faham perasaan aku....kenapa setiap kebaikan yg aku lakukan masih menunjukkan yg aku buruk??kenapa aku masih diperlekehkan oleh org2 yg aku syg??kenapa keburukan dan aib aku diceritakan kpd smua org??

YA ALLAH.... aku da xmampu untuk melalui semua ne...da xttggung rsnye kesakitan dan kesedihan ne....

MAK & ABAH .... adek da xmampu nk kuatkn hati untuk hadapi smua dugaan ne sorg diri...adek da xde sape2..da xde sape2 yg boleh menyuntik semangat lagi buat adek...kenapa adek dilayan sebegini rupa oleh semua org??apa salah adek??

ku rindukan mereka...

 

20 Ramadhan...ntah kenapa terasa terlalu rindu pada mereka...xlama lagi syawal bakal menjelma...sudah 10 tahun rupanya ak tidak beraya bersama mereka...tidak dapat bersalaman dengan mereka di pagi raya...seperti tahun sebelum2 ne aku hanya akan beraya bersama akak n abg ipar beserta dua orang anak saudara ku...mmg sejak ketiadaan mereka, raya ku setiap tahun cukup sederhana...10 tahun tue mmg xmnjnjikan ape2 kegembiraan apabila berkaitan dengan hari raya...

IBU...betapa ku merindukan kasih sayang mu...belaian mu...ketawa mu...marah mu...kegembiraan mu...pelukan mu...betapa ku merindukan semua saat kte bersama...saat bagaimana kau membesarkan aku sehingga la ak menjadi manusia yg berguna sekarang ne...terlalu rindu untuk merasakan masakkan mu lagi IBU...cukup sempurna smua juadah hasil air tgn mu dulu....tiada yg mampu menandingi masakkn mu lagi IBU...masih ku ingt lagi betapa risau nye diri mu ketika aku sakit dahulu...sehinggakan kau tidak cukup tido kerana menjaga ku...betapa ku sangat merindukan moment itu ketika ak sakit sekarang IBU...masih ku ingt betapa marah nye dirimu kepada ku ketika kau tahu yg ak berkelakuan tidak baik kepada kawan-kawan ku...maafkan ak IBU...

AYAH...betapa ku rindu kasih sayangmu...pelukan mu...gurauan mu...ketegasan mu...kerajinan mu...ketabahan mu...kata2 semangat & nasihatmu...masih ku ingt kte mnghabiskan masa bersama menonton TV bersama setiap malam...masih ku ingt kau menghantar aku ke sekolah setiap hari ketika ak kecil..masih ku ingt betapa kuatnye usaha mu dan kudrat mu membanting tulang 4 kerat mu bagi memastikan kami sekeluarga hidup gembira dan selesa...masih terbayang di ingatan ku muka kepenatan mu setiap arie ketika pulang dari kerja...betapa besar nye pengorbanan mu AYAH dalam membesarkan kami adik beradik...maih ku ingt betapa marahnye kau kepada ku ketika aku tidak serius dengan pembelajaran...masih tersemat di ingatan dan hati ku betapa sakit nye pukulan mu AYAH..maafkan ku AYAH...

IBU & AYAH...ketahuila...ape yg anak mu bina dan kecapi arie ne ada lah berkat usaha dan tenaga mu..walaupon kalian tiada di sisi ku lagi, namun ketabahan dan kenangan yg kalian tinggalkan memberikan ak kekuatan tuk berusaha tuk berjaya...segala pengorbanan yg telah kalian berikan tidak akan ak sia-sia kan..ketahui la..betapa aku menyayangi dan merindui kalian berdua...

** selalunye waktu mcm ini IBU & AYAH da sibuk2 mmbuat persiapan raya bagi kami adik beradik...buat kuih...bli kan baju n kasut...persiapan juadah juga telah difikirkan awal2 lg...tp.............tue smua hanya tinggal kenangan skrg...yg pergi ttp pergi...Ya Allah..kau ampunilah dosa kedua ibu bapa...kau tempatkan la mereka di sisi hamba mu yg soleh & solehah..

P.E.R.S.A.H.A.B.A.T.A.N

assalamualaikum...da lama x mencoret rasa dalam diary maya sy ne..kesibukan mmg slalu mmbelenggu sy ketika ne..tp arie ne sy mncuri masa tuk meluah rasa gundah yg di rasai skrg ne...mgkn tajuk post kali ne korg smua pernah alami...sape yg xpernah bsahabat kan...bkawan, bbagi rasa dan perasaan dan bgembira...tp tahukah kte bahawa kdgkala perkara yg kte cuba tuk elakkan dan x mahu hadapi pasti akan menjengah dalam kehidupan kte...

arie ne seperti mmbuka mata sy lebih luas bkenaan topik ne..kte mmg tak boleh menaruh tlalu tinggi harapan dalam bersahabat @ berkawan kerana x semestinye ia akan indah sentiasa...xsemestinye kte akan dihargai seperti mane kte mghargai kawan2 or sahabat2 kite... dan mgkn kawan2 kte xsedar bahawa kite juga mempunyai perasaan dan hati yg juga perlu di jaga..

SAHABAT...jika kau baca luahan hatiku ne , ketahuila betapa seksanye perasaan sakit yg ak rs selama kte bersahabat...bkn ak mahu mengatakan bahawa ak manusia yg sempurna namun tahukah kau bahawa aku juga punya hati dan perasaan yg perlu kau jaga dan lindungi..mengapa mesti membandingkan diri ku dengan sahabat yg laen sedangkan ak xpernah membandingkan kalian dengan sesiapa...terkilannye perasaan ne bile dipulaukan dan rs terasing hanya kerana aku melakukan kesilapan kecil iaitu terasa dengan gurauan mu...

SAHABAT...tidak ku sangka bahawa selama ne segala nasihat dan dorongan ku pada kalian tue merupakan satu keputusan yg harus kalian ikut sehingga kan kalian menunding jari kpd ak sekarang atas ape yg berlaku...adil kah untuk ak menerima semua ne? x ku sangka bahawa segala pertolongan ku selama ne merupakan beban buat kalian smua...

SAHABAT...ketika hatiku terguris dengan perbuatan mu..ape yang kau lakukan?hanya melihat sepi diriku tanpa perasaan dan simpati...malah, kau bgembira dengan ketiadaanku...namun ak menjadi pelik SAHABAT...kenapa ak yg dipersalahkan hanya kerana ak membawa diri dan mengasingkan diri ini...bukankah ini yg kalian suka tuk terjadi apabila ak tidak lagi menjadi beban dalam kehidupan kalian...ak tahu, jika dibandingkan ak dengan yg laen mmg berbeza tp perlukah ak dilayan seperti manusia yg tidak mempunyai hati dan perasaan?..adil kah ini untuk aku??kenapa ak tak mampu dan tak boleh untuk bersuara untuk keadilan dan perasaan ak sendiri?

DIMANA ERTI PERSAHABATAN YG SEBENAR???? 

AKHIR SEBUAH KESAKITAN

31.07.2012 bersamaan 11 ramadhan...seperti memberi kesedaran kepada saya tentang erti sebuah kehidupan yg lebih baek & selesa..tiada kesakitan dan tiada tangisan...terlalu banyak perkara yg menyakitkan dr yg menyenangkan yg berlaku dalam kehidupan sy selama ne...baek dr segi dalaman mahu pon luaran...


saya tahu sy xpatut menyesali setiap perkara yg telah ditentukan oleh Sang Pencipta...tp saya lebih ke arah menginsafi dan mnjadikan sesuatu kegagalan tue sebagai satu titik tolak untuk membina saya ke arah yg lebih baik...mungkin keputusan yg sy ambil ni bakal menyebabkan orang2 @ sesiapa sahaja membenci sy..tp saya tahu setiap perkara pasti ade risiko yg tersendiri...ckup la di sini sahaja sy meluahkan segala rasa hati yg terbuku dan yang tak mampu di luahkan hanya kerana ingin menjaga hati org laen...


mungkin ade sesetengah orang akan berkata bahawa xde perbezaan kalau saya deactivated akaun FB, Twitter, Whatsapp or ape2 sekali pon tp sy rs itu cukup untuk menghentikan smua salah faham, ketidak selesaan dan rs sedih plus sakit yang selama ini hadir dalam diri saya ne...dari dulu, diri saya x ubah seperti boneka tempat org2 laen melepaskan amarah tanpa mereka sedar bahawa BONEKA ini juga mempunyai perasaan & hati yg perlu di jaga dan di hormati...


dulu sy selalu yakin bahawa xkisah la kalau xde boyfriend sekali pon asalkan kite ade kawan tp sekarang keyakinan tue da xde da..sy da mula rasa x mengapa kalau tiada kawan asalkan sy mampu hidup...btol kata org x baik memutuskan ikatan silaturrahim cuma mengapa kte perlu berada di kalangan org yang tidak memerlukan kte lg...dan buat kite seperti rs wujud atau tidak..dan hanya diperlukan ketika susah sahaja..itu kah maksud sebenar SAHABAT?? 


semakin bnyk perkara yg saya cuba pertahankan, semakin bnyak kepahitan,keperitan dan kesakitan yg perlu saya tanggung...mereka xkan rasa ape yg sy rasa malah mgkin mereka akan menyalahkan sy smula di atas smua perkara yg berlaku...xperlu terlalu menjadi manusia yg tlalu open dan sporting hanya untuk mmberi kesenangan dan kegembiraan kepada orang laen sedangkan hakikatnye kte merana dan kesakitan..


mungkin mereka xpernah rs bagaimana hidup bergantung dengan org laen.. bagaimana rs nye hanya mampu menumpang kasih orang laen selain akak sendiri..saya tahu mungkin ramai yg akan rasa perkara ne seperti kebudak-budakan..tp seperti yg saya ckp, xramai yg akan faham ape yg sy rasakan ini..kesakitan demi kesakitan yg saya rasakan bnyk mmberikan saya kekuatan tuk melupakan sahaja semua kesakitan yg saya rasakan tue...


arie ne da masuk seminggu sy mengabaikan mereka smua..mmg di akui pada mula nya saya sedikit ssh tuk melakukan nye namun sedikit demi sedikit sy biasa semula dengan keadaan ne..mgkin tidak elok ape yg saya buat ne lagi-lagi di bulan puasa seperti ini tp biar la kali ne sy yg mengundurkan diri...sekurang nye mereka tidak perlu menjaga hati dan perasaan saya pon..dan mereka bebas untuk melakukan ape sahaja sekali pun..


biar la sy dengan hidup saya dan mereka dengan hidup mereka..biar la masing2 membawa haluan masing2...biar la klu mereka mahu mengatakan saya ini bukan SAHABAT yg baik atau ape sekalipun...
kerana..ini merupakan SAAT MENGAKHIRI SEBUAH KESAKITAN....